stichting sociale christendemocratie

€ 1.700.000.000.000

Als het aan het kabinet ligt, gaat het hele Nederlandse pensioenstelsel op de schop. Daarbij wordt 1,7 biljoen euro in één keer verdeeld en wordt er beslist over de inkomenszekerheid van de miljoenen huidige en toekomstige gepensioneerden.
Dat is op zijn minst een politieke discussie waard.
Pensioenhervorming

Het pensioenakkoord

Een stelselwijziging van gigantische omvang, gebaseerd op een akkoord dat, buiten het parlement om, door al dan niet representatieve belangenorganisaties is gesloten...

Wie de harmonie in de samenleving wil bewaren als hij 1,7 biljoen euro gaat verdelen en gaat beslissen over de inkomenszekerheid van de miljoenen huidige en toekomstige gepensioneerden, zou dit slechts moeten doen na een fundamenteel politiek debat.

Wij zien dat geenszins als een garantie voor een geslaagde hervorming die op breed draagvlak kan rekenen: lees hierover ons appèl. Wie de harmonie in de samenleving wil bewaren als hij 1,7 biljoen euro gaat verdelen en gaat beslissen over de inkomenszekerheid van de miljoenen huidige en toekomstige gepensioneerden, zou dit slechts moeten doen na een diepgaand en fundamenteel debat over de principiële politieke keuzes die aan het huidige en toekomstige pensioenbeleid ten grondslag liggen.

Deze stelselwijziging en de specifieke uitwerking ervan, maar ook het huidige pensioenbeleid, zijn in de eerste plaats politieke keuzes, die sterk samenhangen met hoe je tegen de samenleving aankijkt, met de plaats die je daarbij inruimt voor solidariteit tussen generaties, voor individuele verantwoordelijkheid en autonomie, voor de balans tussen risico, onzekerheid en vertrouwen in de toekomst.

Het zou dan ook voor de hand liggen dat de traditionele politieke partijen, die tenslotte ieder uitgaan van een andere maatschappijvisie, hier een eigen, onderscheidende mening over zouden hebben. Maar dat is niet het geval. In het grootste deel van het politieke spectrum is het debat over deze hervormingen afwezig, en wordt het pensioenbeleid min of meer beschouwd als een technische operatie, waarbij de politiek weinig te zoeken heeft. Ook bij dit belangrijke onderwerp lijkt het debat zich tot de flanken van het politieke spectrum te beperken.

De stichting Sociale Christendemocratie wil er aan bijdragen dat deze principiële discussie ook in het politieke midden wordt gevoerd.  Daarbij willen we de onderliggende politieke dilemma’s in het pensioenbeleid zichtbaar maken, zodat de belangen en de belangenafweging geduid kunnen worden, politiek, en niet alleen technisch.

Het werk van de Stichting sociale christendemocratie wordt mogelijk gemaakt door vrijwilligers en donateurs. Wilt u dit project steunen? Een kleine bijdrage is van harte welkom.

Pensioenproject

De komende maanden organiseren we seminars en discussies met als doel de pensioendiscussie in het politieke midden op gang te brengen.

Activiteiten

6 november 2021

De aftrap: seminar pensioenen

We beginnen met een studiemiddag over pensioenen. Wie bepaalt het pensioenbeleid? Wat zijn de politieke ideeën achter het pensioenbeleid? Wie heeft de macht iets te veranderen? Met medewerking van onder andere:

Vanaf 2 november 2021

Pensioenbeleid en maatschappijvisie

We hebben een aantal prominenten gevraagd hun standpunt over het pensioenbeleid en de pensioenhervorming voor ons uiteen te zetten. In de komende weken zullen hier deze standpunten, van onder andere Eduard Bomhoff en Pieter Omtzigt, worden gepubliceerd.

Opinies & experts

De komende maanden vragen we een groot aantal betrokkenen naar hun mening over het huidige pensioenbeleid en het pensioenakkoord.
De hier weergegeven meningen zijn niet noodzakelijk de meningen van de Stichting Sociale Christendemocratie.

Eduard Bomhoff

Prof. dr. Eduard Bomhoff was hoogleraar economie aan achtereenvolgens de Erasmus Universiteit Rotterdam, de Universiteit Nyenrode en de Universiteit van Bahrein. Momenteel is hij hoogleraar economie aan de Monash University in Melbourne, campus Kuala Lumpur (Maleisië). Bomhoff was minister van Volksgezondheid en vice-premier in het kabinet Balkenende I en jarenlang columnist van NRC Handelsblad.

Hij mengt zich in het pensioendebat voornamelijk via publicaties in Wynia’s Week. Hij bekritiseert in het bijzonder de gesloten houding van de Nederlandse pensioenwereld, waar slechts een paar mensen de dienst uitmaken, en waar de Nederlandse Bank de toon zet. Kritiek of afwijkende meningen worden genegeerd.

De tunnelvisie die hier volgens hem het gevolg van is, leidt tot een overgejuridiseerd toezicht, verkeerde en alleen in Nederland gebruikte rekenmodellen, en uiteindelijk tot een veel lagere pensioen.

Bomhoff pleit voor een meer open cultuur, democratische besluitvorming, terugkeer naar het oude, weliswaar minder juridische maar zeker zo goed functionerende toezichtstelsel, en een minder dominante rol voor de Nederlandse Bank. Wij gingen met hem in gesprek: bekijk het hier terug.

Over het pensioenakkoord:

“Ik denk dat de vakbeweging niet goed heeft kunnen overzien wat het belang is van haar leden, de PvdA gaat dan weer mee met de vakbeweging. Het CDA zit in het midden, maar die hebben misschien ook de deskundigheid gemist. Maar het is nog niet te laat.”

De hier weergegeven meningen zijn niet noodzakelijk de meningen van de Stichting Sociale Christendemocratie.

Pieter Omtzigt

Pieter Omtzigt is onafhankelijk Tweede Kamerlid. Hij studeerde economie en statistiek in Exeter en Rome en promoveerde in 2003 in Florence op een proefschrift, getiteld ‘Essays on cointegration’.

Als Kamerlid werd hij bekend vanwege zijn grondige dossierkennis, zijn vasthoudendheid en zijn vermogen om te zien welke details in wetgeving die meestal geen onderwerp zijn van politieke discussie uiteindelijk het beleid bepalen.

Omtzigt maakt zich in de eerste plaats zorgen over de negatieve impact van het risicovolle beleid van de ECB op onze pensioenen. De massale opkoopregeling, de kunstmatig lage rente en de de facto monetaire financiering zijn een bedreiging voor spaarders, en dus ook voor onze gespaarde pensioenen.

Verder moet volgens Omtzigt onbetwistbaar blijven van wie het pensioen is: het is niet van de overheid, niet van de sociale partners, maar het is eigendom van de deelnemers. Sociale partners gaan alleen maar over afspraken over toekomstige contracten. Voor een wijziging van de bestaande rechten, zoals bij het pensioenakkoord, zal dan ook de toestemming (van een gekwalificeerde meerderheid) van de deelnemers nodig zijn.

Dit – en veel meer – licht hij voor ons toe in de onderstaande video.

Over het pensioenakkoord:

“Het opgebouwde pensioen is vaak het grootste en belangrijkste bezit dat je hebt. Als je het een andere vorm geeft, zou het raar zijn dat je daar niet mee zou hoeven in te stemmen. Je loopt een risico: een nieuw pensioencontract kan goed én verkeerd uitpakken.”

LEVER een bijdrage aan de pensioendiscussie in het politieke midden

Alle beetjes helpen...